الْبَلآءِ ، وَ الْعَوْنَ عَلَى الْقَضآءِ ، وَاجْعَلْنِى مِنْ أَهْلِ الْعافِيَةِ وَالْمُعافاةِ ، وَهَبْ لِى يَقينَ أَهْلِ التُّقى ، وَ أَعْمالَ أَهْلِ النُّهى ، فَإِنَّكَ تَعْلَمُ يا إِلهِى ضَعْفى عِنْدَ الْبَلآءِ . » « 1 » و بر محمّد و بر اهل بيت او درود فرست ؛ درود و رحمتى كه مورد پسند و خشنودى تو باشد و به واسطه‌ى مقام و منزلت او و اهل بيتش در اين ماه مبارك ، عقل و خرد و تقوى و شكيبايى در [ هنگام ] گرفتارى و يارى بر قضا و اراده‌ى تخلّف ناپذيرت را روزىام فرما و مرا از اهل عافيت و تندرستى بگردان و يقين تقوى پيشگان و اعمال خردمندان را ارزانىام دار ؛ زيرا اى معبود من ! تو از ناتوانى من در هنگام بلا و گرفتارى آگاهى دارى . ذكر حديثى درباره‌ى وداع ماه رمضان در شب آخر شب آخر ماه مبارك ؛ هنگامه‌ى وداع مرحوم سيّد - رحمه‌اللَّه - بنا بر اين رويّه حسنه - كه تمام كارهاى خويش را با گفتار و احاديث منقول از معصومين - عليهم‌السّلام - تطبيق مىدهد - به منظور عمل به روايتى ، دعاهاى وداع ماه رمضان را پس از دعاهاى شب آخر يادآور شده و سپس دعاهاى روز سىام را ذكر فرموده و آن حديث اين است كه از امام - عليه‌السّلام - مىپرسند : ميان ما اصحاب ، اختلاف گفتار واقع شده در اين كه وداع در آخرين شب ماه رمضان بايد باشد و يا آخرين روز ، هنگامى كه هلال شوّال ديده مىشود . حضرت - عليه‌السّلام - در جواب فرموده‌اند : « أَلْعَمَلُ فِى عَمَلِ شَهْرِ رَمَضانَ فِى لَياليهِ ، وَالْوِداعُ يَقَعُ فِى آخِرِ لَيْلَةٍ مِنْهُ ، فإِنْ خافَ أَنْ يَنْقُصَ الشَّهْرُ ، جَعَلَهُ فِى لَيْلَتَيْنِ . » « 2 » عمل كردن در شب‌هاى ماه رمضان و خداحافظى [ با اين ماه مبارك ] در شب آخر

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 259 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 243 .